Traditioneel schrijf ik mijn laatste vakantieblog thuis. Maar ik neem jullie graag nog even even mee naar onze laatste dag van onze 28-daagse reis door Myanmar en Thailand.

We ontbijten vandaag voor het laatst met z’n vijven. Roy neemt rond 12 uur zijn retourvlucht naar Amsterdam. Met een kus, een innige knuffel van Myrthe en een eerste Aziatische vakantie-ervaring rijker, stapt Roy in de taxi met Suvarnabhumi International Airport als bestemming.

Wij kunnen tot 12 uur in onze kamers blijven. De ingepakte koffers laten we daarna in Charlie’s House Pinklao achter om in de middag Bangkok verder te verkennen.

Met de taxi rijden naar Siam Plaza, de wijk met volgens mij de meeste toonaangevende Mall’s. De eerste bestemming is het Hardrock Café Bangkok. Uiteraard moet Jytte haar collectie Hardrock Cafés shirts uitbreiden. Toch wel jammer dat het Hardrock Café Yangon permanent gesloten is.

Verder lopen we via diverse marktjes van Mall naar Mall en van Jamie Oliver naar de Apple Store. Op zo’n middag zie je een heel ander Bangkok dan dat je op Khoa San Road of in China Town ziet. Wat een diverse stad is Bangkok toch.

Inmiddels zijn we wat souvenirs rijker en wordt het tijd om terug te gaan. In één van de Malls eten we bij een giga Foodcourt (Republic Foodcourt). Om te betalen kopen we eerst een pasje, daar reken je mee af en na afloop krijg je je resterende saldo weer terug. Een beetje bewerkelijk systeem maar ergens ook wel weer makkelijk.

Bij de lokale massage store in Pinklao laten Myrthe en Ineke zich nog “last minute” volgens de Thaise folklore masseren. Nou dat hebben ze geweten ook! Bijna bont en blauw én kreupel komen ze terug het hotel ingestrompeld. Ik weet eigenlijk nog steeds niet of ze er echt wel van genoten hebben…

Inmiddels hebben we onze reiskleding aan. Een lange broek, dichte schoenen en een vest want een beetje modern vliegtuig verandert in “no-time” in een heuse vrieskist.

Onze onfortuinlijke taxichauffeur komt ons te laat ophalen en botst bij het achteruitrijden in onze o zo smalle steeg ook nog eens tegen een hek… balen! Vervolgens zitten we midden in de avondspits van Bangkok die volgens mij altijd 24 uur duurt. Met een enigszins ongemakkelijk gevoel komen we uiteindelijk toch nog op tijd bij het vliegveld van Bangkok aan.

Bij de Etihad balie worden we bijna direct geholpen door de aller vriendelijkste baliemedewerkster ooit. Met een hartelijke glimlach, een gezellig praatje en correcte afhandeling van het papierwerk lopen we naar de immigratie. Redelijk vlot passeren we deze laatste hindernis, Roy had hier vanmorgen nog fikse averij in de tijd opgelopen. Na een eenvoudige avondsnack gaan we naar de Gate waar we zonder te wachten kunnen “boarden” op vlucht EY57 naar Abu Dhabi.

Tja en dan gaat het snel. Na zo’n 6 uur vliegen in een 777 met te veel kleine kinderen en een paar rare Arabieren die denken dat ze de enige passagiers zijn op deze vlucht, komen we midden in de nacht aan op Abu Dhabi.

Om 02:15 gaat onze vlucht naar Brussel om daar om 7:00 uur Europese tijd aan te komen. Gaar en gebroken halen we de auto op en rijden we naar NL om rond 09:30 uur gewoon weer lekker in je eigen huis aan de koffie te zitten. Dat voelt toch ook wel weer heel prettig en vertrouwd aan.

En dan zit het er weer echt op! Wij hebben vooral genoten van de schoonheid, gastvrijheid van het authentieke Myanmar en uiteraard van de spierwitte stranden met de azuurblauwe zee in Thailand. Iedereen maar weer bedankt voor het meelezen.

Bloggen is soms een hele opgave, zeker ‘s morgens om 6 uur. Maar elke dag zo’n stuk proza lezen valt ook vast niet mee. Daarom veel dank aan alle lezers en de lieve vrienden, kennissen, collega’s en familie die de moeite hebben genomen een bericht achter te laten!