Na de regenachtige nacht van gisteren hadden we ditmaal een best wel koude nacht waar we allebei niet echt lekker uitkwamen. Een beetje “brak” staan we dan ook op. Maar als ik door de ramen naar buiten kijk zie ik één en al blauw aan de hemel. Kijk aan, dat maakt een boel goed.

Vandaag gaan we maar eens niet met de auto op pad. We kiezen ervoor om naar Lulworth Cove te wandelen. Eigenlijk is dat vlakbij en er is ook nog eens genoeg te zien. Zo ergens tegen 11 uur trekken we de wandelschoenen aan en lopen richting de kust. 

We zijn de camping nog niet af of we worden al bijna weggeblazen door een stevige en net even te frisse zuidwestelijke wind. Om bij Lulworth Cove te komen moet we eerst een stuk klimmen en daarna staat er ons een lange steile afdaling te wachten. OMG… deze helling moeten we vandaag ook nog eens op…

Aangekomen bij Lulworth Cove lopen we naar Stair Hole. Dit is een rotspartij met drie grote doorgangen en een “blow hole”. Even verder lopen we naar de Lulworth Cove Cliffs waar we een fantastisch uitzicht op de baai hebben. Je kan goed zien dat de rotsformaties hier uit drie soorten gesteente bestaan. Als we goed kijken, zien we dat diverse rotswanden verticaal geformeerd zijn, deze zijn een “paar” jaar geleden door tektonische krachten omhoog gedrukt.

Terug in Lulworth drinken we buiten (en in de zon) aan de picknicktafel koffie en thee bij the Boat Shed Café. Ineke neemt naast het drinken ook de authentieke “scones with clothed cream and jam” mee. Dat is toch wel een heerlijke verrassing. Ook weer even een mooi moment om met de andere wereldreizigers te appen. Zo te lezen vermaken beide dochters zich meer dan uitstekend.

We wandelen overs het kiezelstrand van de ene kant van de baai naar de andere kant. Op kiezels lopen is toch net even iets anders dan op zand. Grappig om naar het geluid van kiezels in de branding te luisteren. Stiekem hopen we tussen de stenen fossielen te vinden, de Jurassic Coast staat er tenslotte bekend om. 

Aan het einde van de baai is het heerlijk rustig, geen mensen, geen geluid anders dan de wind en de zee. We hebben een schitterend uitzicht op Lulworth en haar kliffen. Onderweg terug naar het dorpje blijven we zoeken naar fossielen en ja hoor, je verwacht het vast wel: We vinden niets…

Voor de lunch willen we een brood halen in West Lulworth. Hiervoor moeten we 10 minuten lopen. Onderweg zien we een wandelroute naar Durdle Door die nu net niet over die ene steile helling gaat. Maar eerst halen we brood bij de buurtsuper om daarna naar onze bypass wandelroute te gaan.

Langs de koeien gaan we een wandelpad met stiekem toch te veel treden op. Rechtsaf lopen we precies om die ene lastige heuvel heen. Kijk, dat hebben we toch even mooi in de pocket, geen steile helling en geen vervelende harde tegenwind en toch een mooie route.

Tegen 14:00 uur komen we aan bij de auto. We zetten de stoelen en de tafel in de zon en genieten van een heerlijke lunch in onze “tuin”. Ineke is voor vandaag even klaar met wandelen, beter gezegd: haar voeten zijn er klaar mee.

Aan het einde van de middag loop ik naar het strand bij Durdle Door om foto’s te maken. Inmiddels heeft de zon plaats gemaakt voor een grijze lucht. Ik ben daar wel blij mee, dat geeft alleen maar extra dynamiek en dramatiek in de foto’s. Aan één stuk door weet ik de 90 m hoogteverschil te overbruggen, ik verbaas mezelf soms wel…

Vanavond eten we op de camping in Man O’ War, het lokale restaurant. We zijn benieuwd naar de Engels keuken. Morgen rijden we langs de Jurassic Coast naar Exmouth. We hebben een stuk of wat leuke stops gevonden. In ieder geval gaan we naar een strand waar de meeste fossielen voor het oprapen schijnen te liggen… Wordt vervolgd dus!