We doen er ruim 3 uur over om van Ubud naar Lovina te komen, flink wat smalle bergweggetjes met langzame vrachtwagens waar Google Maps geen rekening mee had gehouden. Het mag de pret niet drukken. We komen aan bij de receptie van ons hotel, het eerste wat ons opvalt is: “wát een rust”. De receptie ligt ongeveer 50 meter bij de dichtstbijzijnde weg vandaan, zo stil hadden we het op dit eiland nog niet gehoord. We worden naar onze cottage gebracht en het uitrusten kan beginnen. Een snelle rondgang door de cottage levert zowaar het tweede Myrthe-keurmerk van de vakantie op! We genieten van de mooie zonsondergang en dineren in het restaurant van het hotel.
De dag erna gaan we even helemaal offline, we drinken gezellig wat bij de bar ín het zwembad met de andere Nederlanders uit het hotel. Uit alle windstreken van ons land zijn er gezinnen aanwezig. De doorloop van ons hotel is hoog, zo hebben we bijna iedere dag wel weer een andere gezellige borrel. ‘s Avonds eten we wat in Lovina, de shuttle van ons hotel brengt ons (gratis) naar het restaurant waar we heen willen, daar blijken we de enige. Vandaar dat die shuttle dus rendabel is, in Lovina is in principe vrij weinig te beleven. Dat vinden we ook wel even prima zo.
De volgende dag genieten we weer met volle teugen bij het zwembad, een kokosnoot-cocktail hier, een Singaraja daar en ondertussen ook nog goed water blijven drinken, we hebben het er maar druk mee. Bij de bar worden we door een Nederlands gezin uitgenodigd om mee te gaan op een snorkeltour bij zonsondergang, waarom niet! We zijn in Nederland helaas onze snorkels vergeten maar onze schipper heeft er nog wel twee liggen, gedesinfecteerd en wel. Het snorkelen is niet bijster interessant maar de zonsondergang vanaf het water is prachtig.
Lovina staat bekend om haar dolfijnen, dat mogen we dus niet missen. We moeten om 6:00 in de boot zitten dus we zetten de wekker om 5:15, dat valt even tegen op vakantie. We snoozen tot ongeveer 5:55 en in een stevige looppas gaan we richting de boot. Het blijkt het gelukkig dubbel en dwars waard, de zonsopkomst vanaf het water is prachtig en er zijn heel veel dolfijnen. Rond 7:30 zijn we terug en gaan we maar gelijk richting het ontbijt. Het westerse ontbijt is erg karig, dus zo zit je ineens om 7:45 aan een bak Indonesische koffie met een bord bami. Van de vriendelijke barman horen we dat er ‘s avonds een soort festival in het dorp is. Voor de kenners, het idee was ongeveer gelijk aan Culinesse, warungs uit de buurt hadden een eigen standje met hun eten en er waren allerlei (erg bijzondere) optredens. We lopen en kijken wat rond, het eten durven we toch niet aan dus we strijken neer bij een restaurant aan het strand.
De volgende bestemming van onze reis is Amed. Vanaf daar zouden we eigenlijk de boot nemen richting Gili Air. Inmiddels weten we iets meer over onze bootreis, de rederij waarmee we zouden gaan heeft problemen met de vergunning (of heeft die nooit gehad) en mogen niet meer varen. Inmiddels hebben we alles omgeboekt en vertrekken we met de boot vanuit Padangbai, op een uurtje rijden van Amed. Omdat er in Padangbai niet zo veel te doen is gaan we toch maar gewoon naar ons hotel in Amed. In het noorden van Bali bestaan er geen taxi-apps, daarom sturen we de chauffeur van een van onze Nederlandse medegasten een Whatsappje en binnen een paar minuten regelt hij dat zijn vader ons van Lovina naar Amed kan brengen. Jammer om weg te gaan hier, maar benieuwd naar wat Amed te bieden heeft stappen we bij Munduk’s vader in de warme auto richting Amed…
Oehhh lekker snorkelen, dolfijnen spotten, cocktailtje hier, cocktailtje daar, een duik in het zwembad! Het lijkt wel vakantie…🏖️🏝️⛱️