Eigenlijk zouden we vandaag al richting Southampton rijden. Maar we hebben het hier in Wallingford prima voor elkaar. Een gezellige kleine camping, goed sanitair en genoeg te doen. Daarnaast ligt Southampton met anderhalf uur rijden zo ongeveer om de hoek.
Na een lekkere chill-ochtend in de zon rijden we naar Watlington Hill in de Chiltern Hills. We gaan voor een korte wandeling met mooi uitzicht over Oxfordshire. Het maakt eigenlijk niet uit waar je naar toe rijdt, elk gebied en elk dorpje straalt rust, ruimte en gemoedelijkheid uit. Geen drukke hectische recreatiegebieden zoals in Nederland.
Zoals gebruikelijk parkeren we de auto, abonnement van National Trust achter het vooruit en weg zijn we. Ditmaal gaan we zonder jas op pad, de zon schijnt en er is nauwelijks wind.
De uitzichten van de heuvel zijn schitterend, in de verte tekenen de bloeiende koolzaadvelden scherp af tegen de groene akkers. Op de vele bloeiende planten zien veel vlinders en bijen af en aan vliegen. Altijd schitterend en rustgevend om naar kijken.
Het rondje is slechts 2,4km lang en toch weten we de route niet goed te kunnen volgen. We hebben er al eerder over geschreven maar ook de gemiddelde Engelsman raakt elke keer de weg kwijt. Misschien een idee om niet alleen aan het begin van de route een paaltje te zetten maar ook gedurende de route.
Niet getreurd, we zijn weer bij de auto teruggekomen en het uitzicht was mooi. Wel jammer dat sommige hondenbezitters niet altijd de shit van hun viervoeter opruimen. Nu zit ik met een wandelschoen met veel profiel en met veel hondepoep…
Dit korte rondje is voor ons als geroutineerde wandelaar natuurlijk onvoldoende uitdagend geweest. Op de app van National Trust vinden we bij Henley-on-Thames het mooie Estate Greys Court.
Greys Court moet ongeveer gebouwd zijn in de de 16de eeuw. De oude naastgelegen toren stamt zelfs uit de 14de eeuw. Het huis is tot begin deze eeuw nog gewoon bewoond geweest door Sir Felix Brunner en zijn vrouw Lady Brunner.
Het huis is nog geheel in hun stijl ingericht. Grappig om te zien dat er gewoon nog een VHS videorecorder staat met een TV met beeldbuis.
Na het bezoek aan het huis lopen we door de schitterend aangelegde tuinen. We hebben afgelopen weken al aardig wat tuinen gezien maar de tuinen van dit Estate overtreffen voor ons toch wel alle vorigen.
De tuinen zijn vrij compact ingericht met hier en daar een prieeltje, een fontein of een leuk romantisch doorkijkje. In de tuin is ook een doolhof aanwezig, maar dan eentje zonder muren. Je moet gewoon het tegelpad volgen om in het midden uit te komen. Toch best wel lastig om niet vals te spelen maar Ineke houdt mij streng in de gaten.
Na de tuinen lopen we terug naar de auto om ter plekke lekker bij de campervan te lunchen. Altijd wel erg praktisch om altijd alles bij je hebben.
Terug op de camping begint de lucht te betrekken, er is veel regen op komst. Op de camping zijn het laatste uur veel VW vampervans binnengekomen. Het leuke is dat ze allemaal anders zijn. Andere luifels, pop-up daken, originele VW-versies en natuurlijk ook de zelfbouw Campervans. Sommige mensen hebben zo ongeveer hun hele huishouden in de camper gestopt, wel comfortabel maar ook zeker minder mobiel.
Zo heel langzamerhand beginnen we onze spullen uit te zoeken en op te ruimen. Morgenmiddag leveren we de campervan in en we kunnen nu eenmaal niet alle spullen mee nemen naar huis.
Vanavond eten we nog gewoon in de camper. En regen of geen regen er wordt gewoon buiten gekookt. Dan is zo’n luifel toch wel erg makkelijk hoor.
Wat er morgen op het programma staat weten we niet, we laten het een beetje van het weer afhangen. Het National Trust zal voor ons vast nog wel een mooie locatie in petto hebben!
































partir c’est mourir un peu