Maandag 15 juli
We verblijven in een heerlijk groot en ruim huis waarin je moeiteloos je dagelijkse 10.000 stappen kan halen. Als je dan toch een heel klein minpuntje zou moeten noemen dan zijn het de harde bedden. Gelukkig is de hardheid zeker nog niet vergelijkbaar met de bedden van Charlie’s House Pinklao in Bangkok in 2019.

Ik ga samen met Ineke brood halen bij de bakker. De bakker ligt op 100m afstand van ons huis, da’s toch wel ideaal. Bij de goed gesorteerde buurtsuper halen we de vergeten boodschappen en zo zijn we klaar voor een heerlijk ontbijt op het terras met een prachtig uitzicht op de prachtige vallei.

Vandaag is het 14 Julliet. Altijd goed om dan even de openingstijden van de winkels in de gaten te houden. Om 12:30 uur sluiten de winkels en begint kennelijk het feestgedruis.

Na het ontbijten gaan Jytte en Robert 10km hardlopen, ik ga voor het eerst een rondje op de racefiets door de bergen maken. Ineke heeft aangeboden vandaag de boodschappen te gaan doen.

Tijdens het hardlopen kan het Jytte het even niet meer weerstaan. Er moet natuurlijk gestopt worden om een heerlijk bloeiend en geurend lavendel veld in te stappen. Als je Jytte ergens bij mee kunt maken dan is het wel de geur van lavendel. De weg terug naar Marsanne is een pittig stukje. De helling is redelijk lang maar wordt aan het einde steeds steiler. Een echte “kuitenbrekertje” zullen we maar zeggen.

Terwijl Jytte en Robert aan het hardlopen zijn, begin ik aan mijn eerste klim – Col de Tartaiguille- over een lengte van 5km en een bescheiden hoogteverschil van 180m. Ik zal niet zeggen dat ik fluitend boven kwam maar met een meer dan tevreden gevoel en een grote glimlach kom ik boven. Met nog 5 beklimmingen te gaan rijd ik verder door dit schitterende landschap.

Lavendelvelden, mooi vergezichten, oude dorpjes, bloeiende zonnebloemen en vooral de oorverdovende stilte… Wat is dit genieten hier!

Ook ik heb die steile helling die Jytte en Robert hardlopend genomen hebben te kraken. In de verte zie je Marsanne al liggen maar die lange helling domineert je blik dusdanig en het dorpje komt maar niet dichterbij… Met klotsende oksels en een waterval aan zweetdruppels kom ik boven. Het eerste rondje op de fiets zit er op, ik ben dik tevreden!

Inmiddels is Ineke ook weer terug. Buiten horen we de fanfare en is er een soort van optocht langs ons huis richting het herdenkingsmomument. We lopen er samen achteraan. De burgemeester houdt hier een toespraak die we natuurlijk niet helemaal kunnen verstaan. De fanfare laat zo af en toe haar muzikale talenten horen en eerlijk gezegd mag er nog best wel even geoefend worden maar de goede intentie is er natuurlijk.

Inmiddels zijn Myrthe en Roy ook gearriveerd. Het was even zoeken naar een P-plaats, maar ook dat is goed gekomen. Door het feestgedruis is het nogal druk in het dorpje.

Inmiddels is het de hoogste tijd om te gaan lunchen. De vakantie kan nu echt gaan beginnen. Vandaag is het de hoogste tijd om lekker te chillen: boekje lezen, gezellig kletsen, een verfrissende duik in het zwembad en natuurlijk niet te vergeten een lekker glaasje wijn. Ik zeg: Vive la France 🇫🇷 !