Op woensdag 5 juli hebben we kunnen uitslapen. We mochten tot elf uur in het appartement blijven. We hebben rustig gelezen en ontbeten, voordat we al onze spullen weer hebben Ingepakt. Nadat alle spullen weer in de auto stonden, liepen we naar de lokale bakker. Hier hebben we broodjes gehaald voor de lunch. Vervolgens hebben we vaarwel gezegd tegen Zagreb en zijn we richting het dorp Samobor gereden, om het kasteel te bezoeken. Ik (Mels) mocht vandaag rijden, want Jip wilde graag de passenger princess zijn. Eenmaal aangekomen in Samobor zijn we via een steil padje naar boven gelopen. In Samobor staat er een ruïne van een kasteel bovenop een berg. Na wat zoeken kwamen we op het pad en zijn we aangekomen in het mooie met planten vol gegroeide kasteel. Terwijl Niek en Jip een raamkozijn in klommen om foto’s te maken, ben ik zelf op avontuur gegaan in het kasteel. Er waren allemaal padjes die naar mooie uitzichten leidde. Tijdens het ontdekken heb ik nagedacht over hoe het kasteel er vroeger uit heeft moeten zien. Wat zouden het mooie kamers, gangen en tuintjes zijn geweest.

Toen ik Niek en Jip na een tijdje aan hoorde komen, heb ik ze een rondleiding gegeven en hebben we nog nieuwe gangen gevonden. Na het rondje zijn we met een andere route naar beneden gelopen. Tijdens deze route kwamen we een waterbron tegen die vers uit de bergen kwam. Hier hebben we ons even gehydrateerd en zijn verder naar beneden gelopen. Na dit mooie avontuur zijn we weer in de auto gestapt. Onderweg naar ons privé bos!
Wat was deze weg een avontuur. Het begon rustig met rijden op een mooie geasfalteerde weg die af en toe door dorpjes heen ging. Al snel ging de weg omhoog en heeft Jip mij vanaf de achterbank geholpen om de auto succesvol naar boven de krijgen. We moesten aan de andere kant van de berg zijn. Eenmaal boven aangekomen, moesten we weer naar beneden. Met het advies van mama Peeperkorn in mijn achterhoofd (“Je kan beter in een hogere versnelling bergafwaarts”), ben ik deze uitdaging aangegaan. Het was een smalle weg, dus als er een tegenligger aankwam, zaten we allemaal even met geknepen billen. Na een lange bochtige weg naar beneden, met af en toe een gat of krater, zijn we uiteindelijk veilig aangekomen in ons schattige huisje met een tuin waar je u tegen zegt.
We hebben volop genoten van de tuin en de spullen die we tot onze beschikking hadden. We zijn gaan lezen, zonnen en badmintonnen. Rond 16:30 begon het te regenen en hebben we verscholen genoten van het onweer. Toen het onweer voorbij was, hebben Niek en ik nog gedanst in de regen en gelegen in het natte gras. De avond hebben we lekker gespendeerd in de tuin met een fantastisch avond zonnetje.

Bedankt voor het lezen!

Groetjes, Mels