Het is Kerstmis in Bilbao. Voor ons vandaag een heerlijk traditioneel versgemaakt ontbijt bij de “Echte Bakker” om de hoek. Met kerst is er niet veel open in de Oude Stad. Maar je hebt hier aan één bakker genoeg voor een lekker ontbijt.

We nemen vandaag via de rechteroever de metro richting de kust. Het grootste deel van het tracject is ondergronds. Da’s maar goed ook want het deel bovengronds is alleen meer haven. Geen gestructureerde haven alá Rotterdam meer eerder een “plaats-delict” uit NCIS, ouwe meuk dus!

We stappen uit in Areeta, een klein plaatsje aan de monding van de rivier. Dit plaatsje staat bekend om de enorme zweefbrug en de fraaie boulevard met oude -onder architectuur gebouwde- villa’s.

Flanerend over de boulevard genieten we van de zon in de rug. Ondanks het mooie weer is het fris maar de zon warmt ons goed op. Het getijde verschil hier enorm hier. Vanaf de pier hebben we fraai uitzicht over de kustlijn. Van tijd tot tijd nemen we een pauze, goed om te genieten van de omgeving en ook prettig om Ineke haar enkel wat rust te geven.

Dit plaatsje staat ook bekend om haar Hangende Brug (Puente Colgante) een zogenaamde zweefbrug uit 1831. Een belevenis voor iedereen. Via de brug steken we over naar Portugalete. Helaas kunnen we geen kaartje  meer kopen om “bovenlangs” de brug de rivier over te steken.

Inmiddels is het een soort van warm geworden buiten. Op ėėn van de terrasje genieten we van een koffie en thee en jawel, wederom heerlijke Pintxos. Eigenlijk is er zowat niets anders te eten hier. De fastfood restaurants krijgen hier geen voet aan de grond!

Met de metro rijden we terug naar de Oude Stad. De rest van de middag chillen we lekker op onze hotelkamer, daar is onze vakantie tenslotte ook voor bedoeld.

Na zessen pakken we wederom de metro, nu richting Plaza Moyua voor een bezoek aan Azkuna Zentroa.

Wat achtergrond info over Azkuna Zentroa: Een paar jaar na het openen van het Guggenheim museum kreeg ook de Alhóndiga (de voormalige naam van Azkuna Zentroa) een andere invulling. Dit was het idee van Azkuna, die op dat moment burgemeester was van de stad.

Ontwerper Philippe Stark kreeg als opdracht toegewezen om de Alhóndiga van wijnopslag om te toveren tot een recreatiecentrum vol cultuur, recreatie, activiteiten en ontspanning! Aan de binnenkant werd de hele inrichting vernieuwd, alleen aan de buitenkant zijn de ouderwetse muren en de entree inclusief torentjes intact gebleven.

Na een bezoek aan dit culturele centrum en ons Kerstdiner in het inpandige restaurant wordt het weer eens tijd om terug te gaan naar “huis”.

Morgen is het alweer tijd om deze bruisende stad van moderne architectuur te verruilen voor Sevilla. Maar eerst morgen is eindelijk het Guggenheim geopend, Bilbao zonder het Guggenheim te hebben bezocht, dat kan natuurlijk niet!