Helaas komt aan al het goede ook weer een einde. En dat is maar goed ook, je kan nu eenmaal niet altijd op vakantie blijven. Bovendien is drie weken kamperen ook wel weer genoeg. Jammer genoeg ben je thuis altijd veel minder buiten dan op vakantie.

Voor vandaag stond er voor de meiden eigenlijk een dagje “parapenten” op de agenda. Afgelopen dagen heeft Ineke al veelvuldig gebeld met het “parapent-bedrijf”. Helaas wordt dit niet meer gedaan in de Dordogne, de weersomstandigheden zijn te vaak ongunstig waardoor je slechts 10 minuten kan vliegen. Toch wel fijn als je vloeiend Frans spreekt, ik had al deze info nooit boven water gekregen van die ratelende Fransen.

Het beloofde mooie weer voor vandaag lijkt toch uit te blijven. We worden wakker door een naderende onweersbui. Het ontbijt proberen we nog onder de tarp te verorberen, helaas houden we het niet droog en moeten we met spoed uitwijken naar de tent.

We besluiten maar om ons kampement eerder dan gepland af te breken en naar huis te gaan. Om nu de dag af te wachten op regen en wat zon is ook niet alles.

Voor de zondag wordt in de nacht en ochtend sowieso veel regen verwacht. Om daar nu op te gaan zitten wachten ik ook weer zo wat. Hopelijk kunnen we nu nog droog inpakken. We mikken op een vertrek rond 14:00 uur, we zijn dan rond middernacht thuis.

Om 14:15 uur nemen we afscheid Van Evelien, Micha, Ruben en Kathelijne. Met de dame van de camping check ik de gehuurde koelkast. Alles is in orde zodat ik de borg ook weer terug krijg. Dan instappen en ons geestelijk voorbereiden op een rit van iets meer dan 9 uur.  Rond 19:30 maken we de beloofde diner-stop bij de KFC in Parijs.

Met 1 tankstop, Zwarte Zaterdag, de nodige wisselbeurten en 0 km files rijden we om 00:15 uur onze oprit op. Alleen de hoognodige en waardevolle spullen halen we uit de auto. Om 00:30 uur is het alweer donker in huis. Ik denk dat er niet veel later al lekker gesnurkt wordt. Niets slaapt lekker dan je eigen bed!