Vandaag staat etappe 14 van het Pieterpad op het menu. De weersverwachtingen zijn maar zo zo. In de ochtend droog en vanaf 14:00 uur regen. Met een dikke 17 kilometer voor de boeg redenen genoeg om op tijd te starten. Na het lekkere “in house” ontbijt van hotel Bakker lopen we om 9 uur het hotel uit om “om de hoek” het Pieterpad weer op te pakken.

Binnen enkele honderden meters stuiten we op onze eerste bezienswaardigheid van de dag “Kasteel Vorden”. Tegenwoordig heeft het historische kasteel een hotelfunctie, erg chateauwaardig zullen we maar zeggen.

Op een bewegwijzering zien we dat we nog zo’n 256 km te gaan hebben richting het eindpunt van het Pieterpad in Limburg. Aan het eind van de dag zijn we  -ook in kilometers gezien-  over de helft van het Pieterpad.

De route gaat vandaag langs vele landhuizen die hun terreinen opengesteld hebben voor het publiek. We lopen vandaag een “beboste” route.

Waar we gisteren nog wel eens een asfalt hadden was het vandaag bos, bos en nog eens bos. Maar niets te klagen hoor, we genieten volop van de ontluikende natuur met haar frisse groene bladeren.

Naast de landhuizen lopen we langs oude kromme wilgenknotpaadjes en door natte hoogveengebieden. Op een ander moment zien we uitgestrekte heidegebieden. Veel variatie dus. Opvallend is de overmatige begroeing van onkruid en gras tussen de heide. Tja de effecten van een overschot aan stikstof zijn helaas goed zichtbaar.

In vergelijking tot gisteren hebben we nogal wat “traffic” op de route. In beide richtingen komen we best veel Pieterpadwandelaars tegen. Een groet, een vriendelijk praatje of een glimlach is er altijd wel. Het Pieterpad lopen schept een band, da’s wel duidelijk.

Opvallend genoeg treffen we vandaag weinig bankjes / picknicktafels aan. De bankjes die we vinden zijn dan ook nog eens bezet. Op de Aaltenseweg (Hengelo Gld) vinden we eindelijk een bankje.

We zitten weliswaar nog net niet óp de kruising van de provinciale weg maar onze voeten zijn -ondanks het langsrazende verkeer- erg blij met dit rustmoment.

Uit de Aaltensweg komt een zwarte Audi cabrio rijden. Het profiel van de bestuurder met de stevige neus is zo herkenbaar…Hè maar die man ken ik: dat is Martien Meiland! Zo krijgt dit semi-romantische rustmoment toch weer wat sjeu!

Via het erf van een boer vervolgen we het Pieterpad en lopen we spoedig Zelhem binnen. Inmiddels voelen we wat gespetter. Op het terras kunnen we uit de wind en onder de luifel lunchen voordat we met de bus/trein in de regen  teruggaan naar Vorden.

Etappe 14 is afgerond, inmiddels zijn we al plannen aan het maken voor de volgende etappes, dit smaakt naar meer!