Ergens rond half negen wordt er door Nena weer een ontzettend lekker ontbijt klaargemaakt.

Voor Jytte een lekkere pancake  en voor ons een omelet met bacon en groenten. Beide gerechten waren gekruid met onder andere munt. Een combinatie die we zelf niet snel zouden kiezen maar zeker wel lekker. Uiteraard wordt dit alles geserveerd met koffie en Mountain Thee.

Na het inpakken en inladen nemen we afscheid. We kregen tijdens het ontbijt al de tip om naar het “Ancient Messene”.

Dit is een oud Grieks gebied uit de 4de eeuw voor onze jaartelling waar best nog wel het één en ander van overeind staat zoals de fundamenten van de Zeus tempel, de akropolis op de Lthomiberg en massieve dubbele Arcadische Poort.

Dit is een mooie bestemming voor “onderweg” maar eerst lopen we naar het monument voor de oorlogsslachtoffers van Stemnitsa.

We kijken al de tijd vanuit ons B&B uit op dit punt, we moeten er gewoon even naar toe. Niet alleen vanwege het monument maar eerder vanwege het fraaie uitzicht op de weidse omgeving in het dal, de canyon en natuurlijk Stemnitsa zelf.

Eenmaal op pad komen we op de weg een kudde geiten tegen met twee herders.

Ineke weet handig deze gehoornde vriendjes te omzeilen. Na deze intermezzo rijden we verder de bergpas af richting onze tussenstop.

De laatste week rijden we bijna elke keer stukjes van maximaal twee uur. Best prettig want dan kan je onderweg nog iets ondernemen of op je plaats van bestemming even niets doen doen. Eigenlijk best een prettig concept, al zeg ik het zelf…

In de buurt van Ancient Messene worden we via een beetje achteraf route de berg op gestuurd. De navigatie geeft aan 16 km in 16 minuten, dat voorspelt weinig goeds. Gelukkig valt het mee, Ineke kent haar trouwe Kia Rio door en door en na teveel scherpe smalle haarspeldbochten bereiken we de archeologische site.

Van enige schaduw is maar beperkt sprake, gelukkig staat er wel een enigszins verkoelende wind. In de brandende zon lopen we de verschillende ex-bouwwerken af. Gaaf om te zien dat er best veel bewaard is gebleven na een dikke 2.000 jaar.

Het is een best ruim- en uitgestrekt terrein en allemaal maar “down hill. ”Terug moeten we dus bergopwaarts en wederom natuurlijk in de brandende zon.

Jytte weet deze etappe met gemak als eerste (zoals altijd) af te ronden. Wij hebben er wat meer moeite mee. Snel de -in de schaduw geparkeerde- auto in, airco aan en door naar onze eindbestemming: Agios Avgoustinos.

We zitten in Hotel Sias Resort. Of het echt resort-waardig is… wij betwijfelen het.

Maar er is een knal van een groot en diep zwembad, WiFi, een restaurant, 300 m van het strand vandaan en met twee schone maar sober ingerichte kamers. En… op de badkamer wordt de Griekse traditie voorgezet, geen haakje om de douchekop aan op te hangen en een douchebak van 50×50 cm.

Het is “kamers inrichten” geblazen, omkleden en insmeren. Dan naar het restaurant voor de lunch om vervolgens in het water te plonzen voor een welverdiende afkoeling. Tot morgen!