De laatste dagen in Maison Lavaud Jacquot kunnen we gelukkig weer in de zon doorbrengen. Het lijkt er wel op dat heel West Europa niet het meest zonnige weer heeft.

Een dag heerlijk genieten in en om het zwembad blijft toch wel de favoriete bezigheid. Veel regen hebben we niet gehad, wel een paar bewolkte dagen. Op de minder mooie dagen gaan we wandelen of gewoon lekker niets doen.

Samen met Jytte stappen we in de auto richting Gorge d’Auvézère. Uiteraard gaan beide camera’s mee want de Gorge en de watervallen moeten wel vastgelegd worden.

De ene keer direct langs de oever van de Auvézère, de andere keer via een hooggelegen route. Rotsblokken, steile trappen en glibberige paden, het hoort er allemaal bij. Het blijft toch altijd opmerkelijk om Fransen op teenslippers dergelijke paden te zien lopen!

Best wel even wat klimwerk voor die twee “oudjes”. Jytte sprint als een hinde soepel over allerlei rotsblokken en obstakels. De route is zeker de moeite waard en zelfs de zon liet zich nog even zien.

Via de Intermaché in Pompadour rijden we naar huis.  Onderweg belt Myrthe over nogal veel beestjes in en om hun bed. Erg vervelend en zeker niet fris om ongedierte in je kamer te hebben. Het bed wordt verschoond, de kamer gezogen en met een paar bussen “allesverdelger” worden de laatste dieren door Roy vakkundig om zeep geholpen.

Dat de donderdag een stralende dag wordt staat buiten kijf. Maar mooi weer of niet, ik trek er samen met Ineke op uit om Pompadour te bezoeken.

Zeg je Pompadour dan zeg je paardensport. In het stadje ligt het bekende hippodrome van Pompadour. Alles gaat hier over paarden en het lijkt wel of paarden voorrang hebben op auto’s.

Dit “Franse Duindigt” kent een hele lange historie. Tijdens het bezoek aan het kasteel wordt ons uitgelegd hoe de paardensport zicht heeft ontwikkeld hier. Maar da’s een geschiedenis van vele eeuwen en te lang om hier te vertellen.

Myrthe, Roy en Jytte bezoeken de markt in Excideuil. Het dorpje is mooi versierd maar de markt is overladen met Nederlanders. Waar komen die opeens vandaan? Zoveel landgenoten hebben we nu ook weer niet gezien de laatste tijd.

Zaterdag is het dan tijd om te vertrekken. Myrthe en Roy gaan naar Paris, wij gaan met z’n drieën naar Annecy. Jytte moet en zal de echte grote bergen voelen, zien en ruiken.

We rijden op Zwarte Zaterdag via de Transeuropéenne (A83) dwars door Frankrijk naar Annecy. Het blijft toch altijd een mooie route om te rijden in het steeds veranderende landschap. Bij Clermont-Ferrand zoeken we een supercharger maar we komen uit bij een leeg weiland…

Kennelijk iets met een nog nieuw te bouwen charger die maar wel alvast op de “kaart” is aangegeven. Even later vinden we een prima laadpunt vlakbij een giga grote E. Leclerc. Wij gaan boodschappen doen en de auto doet haar eigen ding.

Met Jytte achter het stuur rijden we vanuit Clermond-Ferrand richting Annecy.

Voorbij Lyon pakken we een Ionity Charger voor wat extra KWh. Binnen kunnen wij aan de koffie en er moet ook even de noodzakelijke sanitaire stop gepleegd worden.

Even na 17:00 uur rijden we Annecy binnen, auto in de parkeerkelder en de tassen mee het appartement in. We hebben een groot appartement tegen het oude centrum aan. Uitstekende plek hoor dit.

‘s Avonds maken we alvast kennis met de oude stad en het meer van Annecy. Genoeg mensen hier. We eten binnen in een leuk restaurant want buiten is het helaas niet droog gebleven. Morgen gaan we de stad uitgebreid verder verkennen…