Al een tweetal weken ligt er een startbewijs op me te wachten. Zal ik nu wel of zal ik nu niet aan de Bruggenloop mee gaan doen. Uitstellen van beslissingen nemen is kennelijk ook één van mijn kernkwaliteiten. Gelukkig helpt het weer mij een beetje om een keus te maken. Er wordt namelijk regen veel  regen verwacht.  En hardlopen in de regen is NIET leuk. Maar collega Erique weet me uiteindelijk toch te motiveren om wel te gaan lopen.

Om kwart voor drie rijden we richting de Kuip. Vanuit daar vertrekt het 15 km lange parcours over de pittige Rotterdamse bruggen. Voornaamste barrières zijn de Erasmusbrug en natuurlijk de altijd lastige Willemsbrug. We hebben ongeveer drie kwartier de tijd om aan de start et verschijnen. Ik heb er natuurlijk nooit over nagedacht dat het wel eens druk zijn op de weg, zeker nu het aantal deelnemers is verhoogd naar 12.000 deelnemers. Maar via authentieke sluipweggetjes weten we al rennend net op tijd aan de start te verschijnen. Eén voordeel, we hoeven niet lang ik de kou en de regen te wachten op het startschot.

Al direct na de start begint het fors te regen, tja het zat er wel een beetje in. Hardlopen in de regen is zeker niet mijn hobby. Als snel zijn mijn schoenen, sokken, jack door en door nat, eigenlijk is gewoon alles nat! De Erasmusbrug wordt vlot bedwongen, respect voor alle toeschouwers die dit hondenweer willen trotseren om ons aan te moedigen.

Na zo’n 10K staat de van Brienenoordbrug op het menu. Normaliter weet ik deze vlot te verwerken. Echter vandaag wordt het zo’n beetje mijn Waterloo. Moeizaam weet ik deze kuitenbreker te bedwingen.  Met nog slechts 4k te gaan, bereik ik niet echt fris en fruitig meer maar wel tevreden de finish. Nu maar snel naar huis voor een hele warme douche….