Het half dagje uit gecombineerd met een lekkere relaxte middag smaakte naar meer. Vandaag hebben we de Grottes de Maxange vlak bij Le Buisson-de-Cadouin bezocht. De grot werd in 2000 bij de steenwinning ontdekt.

De grotten zijn opmerkelijk doordat er zich naast de gebruikelijke stalactieten en stalagmieten ook allerlei dwarse uitsteeksels (“exentrieken”) bevinden, vaak aan de stalactieten. Deze exentrieken zijn deels gekromd en tonen diverse vormen waarin men bijvoorbeeld een cirkel, een vlinder en een papegaai kan herkennen. Het grote aantal van deze zeldzame vorm van druipsteen onderscheidt deze grotten van de meeste andere druipsteengrotten. Verder zijn in de grotten vele prachtige aragonietkristallen te zien. Tot zo ver de lezing uit Wikipedia…

Na het kopen van de toegangskaartje lezen we de Nederlandstalige beschrijving van de excursie door. Handig op A3 formaat geprint en geplastificeerd, maar niet handig voor in de grot. We hebben nog 30 minuten te wachten voordat we -onder begeleiding van een gids- de grot in kunnen. In die tijd kunnen we allemaal het verhaal van de grot lezen.

Myrthe en Jytte kijken wat rond bij de merchandising, altijd slim zo’n souvenirswinkeltje als je moet wachten. Natuurlijk zijn wij ook niet met lege handen uit het winkeltje gekomen. Voor Jytte een paar fraaie stenen (Jade, een stieren- en een tijgeroog steen) en voor Myrthe een paar diamant-achtige oorbellen.

In de grot krijgen we een Franstalige rondleiding, nooit echt handig voor de niet Frans sprekende onder ons, goed het is niet anders. In ons leven hebben we al heel wat druipsteengrotten gezien maar zo één als deze is toch wel uniek. Het plafond van de grot is “bezaaid” met kristalachtige stalactieten, schitterend… Ook is goed zichtbaar hoe klein de eerste doorgangen waren, op sommige plaatsen is wel drie meter sediment weggehaald om de grot bereikbaar voor het publiek te krijgen. Naast een stalactieten zijn er ook sporen van de holenbeer zichtbaar, aan het plafond zijn vele krassen van de klauwen van de beer zichtbaar.

Terug op de camping kunnen we niet echt genieten van onze rust. Onze toch al niet echt rustige Franse achterburen vieren een feestjes met luide muziek. Gelukkig grijpt het management van de camping in.

Aan het einde van de middag bezoeken we Les Eyzies, het naastgelegen dorpje. Ook een mooi moment om onszelf te trakteren op een onvervalst Frans ijsje en een korte wandeling door het dorpje.

Terug op de camping staat ons een heerlijk diner te wachten…. Hollandse pannenkoeken, wie lust ze nu niet!