Het einde van de vakantie begint nu echt serieuze vormen aan te nemen. Vandaag vertrekken we richting Negombo, de plaats waar een dikke drie weken geleden onze reis begon.

Samen met Inger en Saskia, twee Nederlandse meiden die wie eerder ontmoet hebben, hebben we vervoer geregeld naar Negombo. Nog voor half negen vertrekken we vanuit Mirissa richting Negombo.

Vanaf Galle pakken we de Express Highway, een super modern aangelegde snelweg waar we vlot kunnen doorrijden. We wanen ons op de Peage in Frankrijk. Inger merkt op dat de ogen van de chauffeur wat beginnen weg te draaien. Tijd om hem alert en vooral wakker te houden. Bij de eerste rustplaats vragen we de chauffeur van de snelweg af te gaan. Een plaspauze voor de meiden en hopelijk een rustmomentje voor de chauffeur.

Na de snelweg volgt de asfaltjungle van Colombo. De snelheid neemt weer af tot het vertrouwde niveau van 20-30 km/u, natuurlijk gecombineerd met veel opstoppingen en verkeerslichten. Het Franse tolweg gevoel verruilt zich per direct voor de werkelijkheid, we zijn weer in Sri Lanka.

Even na tweeën rijden we, nadat we eerst Saskia en Inger afgezet hebben,  het terrein van het Morning Star Guesthouse op. Het voelt vertrouwd aan hier weer zomaar binnen te lopen.

Na het welkomsdrankje pakken we de spullen uit. We moeten toch wel weer even wennen aan deze warmte en aan het ontbreken van de enigzins verkoelende zeewind. Een sprong in het heerlijke zwembad is altijd verkoelend, ook al is het water net even te warm. Ook Myrthe gaat voorzichtig het water in. Haar oorontsteking lijkt onder controle en ze is aan de beterende hand.

Rond zonsondergang ga ik met Jytte naar het strand om foto’s te maken van de vissersboten en de ondergaande zon. Jytte wil op zoek gaan naar de kitten die ze drie weken geleden op het strand hier zag ( en natuurlijk mee naar Nederland had willen nemen). Helaas voor haar, het jonge poesje laat zich niet zien.

‘s Avonds gaan we bij Tastee’s eten. Ook Saskia en Inger treffen we daar aan. We schuiven onze tafels aan en maken er een gezellige avond van. Wel grappig dat we het allemaal een beetje zat zijn om elke avond maar weer uit eten te moeten gaan en vooral om te bedenken; “Wat gaan we nu weer eten”? Nog even geduld en dan kunnen we weer eens een onvervalste Hollandse gehaktbal eten. We kijken er nu al naar uit…